اخبار

چک کردن به روز رسانی بازار

خوب و بد ساخت مسکن ۳۰ متری چیست؟

به رغم بهبود شاخص تراکم خانوار در واحد مسکونی (تعداد واحد مسکونی به تعداد خانوار) در سال های اخیر، اما بررسی ها نشان می دهد درصد خانواده های مستاجر نیز در حال افزایش بوده است تا جایی که در سال ۹۵ بیش از ۳۷ درصد خانواده¬های شهری کشور در واحدهای استیجاری به سر می برده اند که این مساله در شهرهای بزرگ جدی¬تر است.

به رغم بهبود شاخص تراکم خانوار در واحد مسکونی (تعداد واحد مسکونی به تعداد خانوار) در سال­های اخیر، اما بررسی­ها نشان می­دهد درصد خانواده­های مستاجر نیز در حال افزایش بوده است تا جایی که در سال ۹۵ بیش از ۳۷ درصد خانواده­های شهری کشور در واحدهای استیجاری به سر می­برده­اند که این مساله در شهرهای بزرگ جدی­تر است. برای مثال در شهر تهران در سال ۹۵، بالغ بر ۴۳ درصد از خانواده­ها مستاجر بودند؛ یعنی اجاره نشینی و مصائب آن مساله نزدیک به نیمی از جمعیت پایتخت بوده که عمدتاً از اقشار متوسط و ضعیف جامعه هستند. بعد از رشد شدید قیمت مسکن در سال گذشته و اوایل امسال مساله رشد اجاره واحد مسکونی بغرنج­تر شده و پیش­بینی می­شود سال بعد نیز این رشد ادامه داشته باشد که باعث شده بسیاری از مستاجران به سمت مناطق پایین­تر و واحدهای کوچکتر سوق پیدا کنند. از سوی دیگر کاهش بعد خانوار و تعداد افراد در واحد مسکونی و مساله رشد روزافزون خانواده­های تکنفره و زوجین نیز باعث شده که نیاز به واحدهای بزرگتر از اهمیت بالایی برخوردار نباشد و واحدهای کوچکتر اما باکیفیت­تر و در مناطق مرغوب و نزدیک به محل کار مقبول­تر باشد.

امروزه با وسعت شهرنشینی و افزایش قیمت زمین در شهرهای پیشرفته دنیا، آپارتمان­هایی با متراژهای خیلی کوچک با نام «استودیو آپارتمان» به وجود آمده است. نام دیگر این آپارتمان­ها، آپارتمان­های «کارا» است، که با توجه به اینکه این آپارتمان­ها، تمامی مایحتاج یک واحد آپارتمانی را در حداقل فضای ممکن دربر می­گیرند، نام گذاری صحیح و مناسبی است. استودیو آپارتمان یک مفهوم جدید است که محبوبیت آن در سراسر جهان به سرعت رو به افزایش است. در این نوع آپارتمان­ها، اتاق نشیمن، اتاق خواب و آشپزخانه در یک فضا با یکدیگر ترکیب شده است. در این آپارتمان­ها هیچ دیواری بین فضاها برای تفکیک آنها از هم وجود ندارد. هرچند که در برخی از طراحی­ها برای جداسازی فضاهای خدماتی مثل آشپزخانه از فضای خواب استراحت یا مجزا کردن فضای استراحت در خانه­های مشترک از نیم دیوار استفاده می­شود. استودیو آپارتمان­ها نسبت به آپارتمان­های سنتی بسیار ارزان­تر هستند و مزایا و معایب خاص خود را دارند.

مساحت این آپارتمانها معمولا بین ۲۵ تا ۴۵ مترمربع است. البته آپارتمان­هایی به مراتب کوچکتر از این متراژ در کشورهایی از جمله ژاپن، کره جنوبی و چندین پایتخت اروپایی وجود دارد.

علاوه بر قیمت پایینی که برای خرید و اجاره استودیو آپارتمان­ها نیاز است، از لحاظ هزینه­های ماهانه قبوض نیز نسبت به آپارتمان­های سنتی بسیار کم هزینه­تر و مقرون به صرفه­تر هستند. به دلیل کوچک بودن این آپارتمان­ها، برای گرم و سرد کردن فضای داخلی آنها به انرژی کمتری نیاز است؛ از این رو در مصرف انرژی بسیار مقرون به صرفه هستند. همچنین به دلیل ادغام شدن فضاها، یک منبع نوری می­تواند چندین فضا را با هم روشن کند؛ بنابراین در این آپارتمان­ها انرژی برق بسیار کمتری استفاده می­شود.

همچنین، موقعیت مکانی این آپارتمان­ها معمولا دلیل بالا رفتن تقاضای آنها محسوب می­شود. قرار گرفتن در مرکز شهر یا در نقاطی از شهر با دسترسی آسان به وسایل حمل ونقل و سایر امکانات، از جمله خصوصیات استودیو آپارتمان­ها است. به طور مثال آمار جمعیت ژاپن در سال ۲۰۰۰ میلادی نشان می­دهد بیش از ۷۰ درصد از جمعیت کل کشور ژاپن در شش شهر توکیو، یوکوهاما، اساکا، ناگویا، کیوتو و کوب متمرکز شده­اند. در حال حاضر جمعیت شهر توکیو نزدیک به ۹ میلیون نفر است و به عنوان یکی از مقاصد اصلی مهاجرت در این کشور شناخته شده است. همراه با مهاجرت افراد از روستاها به شهرها و اشتغال در کارخانه­ها و شرکت­ های صنعتی در سال­های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ میلادی، افزایش چشمگیر شهرنشینان ژاپن منجر به تقاضای بیشتر برای واحدهای مسکونی شد. لذا، به جهت ایجاد تناسب بین افراد ساکن در شهرها نوع سکونت از خانه­های ویلایی به واحدهای آپارتمانی تغییر یافت. با افزایش عرضه واحدهای آپارتمانی، تمایل افراد نیز به این نوع از سکونت افزایش یافت. از سایر عوامل موثر در بالا رفتن تقاضای افراد برای واحدهای اقامتی با متراژ پایین، کاهش سن جمعیت این کشور و تمایل آنان برای استقلال و زندگی جدا از سایر افراد خانواده بوده است. از این رو، تقاضا نیز برای خانه­های بزرگ با هزینه­های بالاتر کاهش و متعاقبا تقاضای خانه­های کوچک افزایش یافت. از آنجا که تعداد خانه­های مناسب برای تعداد یک یا دو نفر در ژاپن در اواخر دهه ۹۰ میلادی بسیار کم بود، ساخت وساز این آپارتمان­های کوچک بسیار گسترده و فراگیر شد. تمایز ژاپن و خصوصا شهر توکیو از سایر شهرهای دنیا، در ظهور واحدهای بسیار کوچک و با متراژهای کمتر از ۱۰ مترمربع در سالهای اخیر در این شهر بوده است. همان طور که قابل حدس است، میزان زمان مشغولیت افراد در خارج از منزل و استفاده صرفا کاربردی از محل اقامت، در گسترش این واحدها بی تاثیر نبوده است. ساکنان شهر توکیو و بسیاری دیگر از شهرهای ژاپن، به بالاترین میزان از کار و فعالیت در روز مشهور هستند، از این رو، یک واحد آپارتمانی بسیار کوچک با حداقل امکانات استراحت برای این افراد کفایت می کند.

در آلمان، اولین پروژه آپارتمان­های استودیو در سال ۲۰۱۱ توسط یک پیمانکار در شهر فرانکفورت صورت پذیرفت. با وجودی که انتظار می­رفت فروش این پروژه و ایجاد تقاضای این گونه از واحدهای مسکونی زمان بر باشد، لیکن در کمتر از یک ماه تمامی واحدهای این پروژه به فروش رسیدند و در حال حاضر پروژه­های سریالی توسط این پیمانکار و پیمانکارهای مشابه در سراسر کشور آلمان انجام می­پذیرد.

طراحی اولیه این آپارتمان­ها به منظور استفاده دانشجویان صورت پذیرفت، ولی نه تنها دانشجویان که کارمندان و شاغلان فرانکفورت نیز از خرید و اجاره این استودیو آپارتمان­ها استقبال کردند. برخلاف بسیاری از کشورها که به دلایل متعدد از جمله شرایط نامطلوب زندگی افراد، حداقل متراژ آپارتمانی را در قوانین کشوری خود تعیین و تصویب کرده اند، آلمان هیچ محدودیتی در حداقل متراژ واحدهای ساختمانی ندارد. هرچند که متراژ نرمال و متعارف آپارتمان برای یک فرد تنها در این کشور، بین ۴۰ تا ۵۰ مترمربع تعریف شده است.

متقاضیان اصلی استودیو آپارتمان­ها در آلمان، کسانی هستند که از طرفی قدرت خرید و اجاره آپارتمان های بزرگ را ندارند ولی از طرف دیگر، به میزانی از شرایط مطلوب برخوردار هستند که حاضر به زندگی در اقامتگاه­های دولتی نیستند. این بدین معناست که عمده این متقاضیان را جوانان آلمانی از جمله دانشجویان و کارمندان مجرد تشکیل می­دهند. در سال­های اخیر تمایل این دسته از افراد جامعه على­الخصوص می­توان به افرادی که خانه اولیه آنها غیر از شهر سکونت آنهاست، به واحدهای آپارتمانی بسیار کوچک با متراژ ۲۰ تا ۳۰ مترمربع بسیار افزایش پیدا کرده است. این دسته از افراد معمولا کسانی هستند که برای ادامه تحصیل یا اشتغال به شهرهای مهم آلمان مهاجرت کرده و در این شهرها ساکن شده­اند. اما اینکه آیا این استودیو آپارتمان­ها در ایران می­توانند موفق شوند یا خیر، نیاز به یک امکان­سنجی پیچیده و دقیق دارد. به نظر مشکل فرهنگی از مهم­ترین دلایل احتمالی عدم موفقیت این پروژه ها ممکن است باشد.

به طور مثال معمولا در استودیو آپارتمان­ها آشپزخانه وجود ندارد و افراد در رستوران مجتمع غذا می­خورند یا لباس­ها در اتاق لباسشویی مشترک شسته می­شوند یا دیوارها با ضخامت پایین ایجاد می­شود و… که معمولا مورد پسند بسیاری از افراد نیست. همچنین مشکلاتی نظیر پارکینگ، شلوغی خیابان­ها، کاهش سرانه فرهنگی و محیط زیستی و فضای سبز هم موارد دیگری است که باید قبل از اقدام برای آن برنامه­ریزی شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *